در تقاطع­­های راست گوشه سه شاخه یا چهار شاخه کانال­های روباز، مطالعه جدایی جریان بسیار حائز اهمیت می­باشد. برخی پارامترهای موثر در این زمینه نسبت دبی ورودی و عمق جریان می­باشد که در این تحقیق تاثیر نسبت دبی ورودی و نسبت ارتفاع سرریزها (عمق جریان) در الگوی جریان و ابعاد ناحیه جداشدگی به صورت عددی شبیه­سازی شده است. بررسی نتایج مدل عددی نشان داد که مدل k-ω بیشترین مطابقت را با نتایج آزمایشگاهی دارد، به طوریکه میزان خطای شبیه­سازی کمتر از 20% بود. ابعاد ناحیه جداشدگی در کانال­­های اصلی و فرعی با نسبت دبی ورودی رابطه مستقیم داشت. همچنین با افزایش ارتفاع سرریزهای خروجی، عمق جریان افزایش یافت و منجر به کاهش ابعاد ناحیه جداشدگی شد. مطابق نتایج عددی، ابعاد ناحیه جداشدگی در راستای قائم از کف کانال به سطح آب افزایش یافت، به­طوری­که برای نسبت دبی 6/0 و نسبت ارتفاع سرریز 377/0، طول ناحیه جداشدگی در کف کانال، فاصله 1/0 متر از کف و در سطح آب به ترتیب در حدود 60 سانتیمتر، 75 سانتیمتر و 85 سانتیمتر بود. بنابراین از سطح آب به سمت کف کانال طول ناحیه جداشدگی در حدود 29% کاهش یافت.

علیرغم معرفی شبیه سازی بعنوان پدیده ای نو باید گفت شبیه سازی از آغاز حیات در سیاره زمین همواره رخ داده و نقش حیاتی در تکثیر موجودات بویژه در کشاورزی ایفا نموده است. اما با این حال کشف پدیده شبیه سازی انسان از جمله علوم تجربی جوان و یکی از چالشهای قرن حاضر است که ذهن بسیاری از اندیشمندان دینی و اخلاقی و متفکران عرصه های مختلف را به خود مشغول ساخته است.کلونینگ انسانی در دین مبین اسلام بر اساس دیدگاه شیعه که مبتنی بر آیات و روایات، حکم عقل و اصل است فی نفسه به حکم اولی مانعی ندارد. زیرا بر اساس آیه «افرایتم ما تحرثون اانتم تزرعونه ام نحن الزارعون» (واقعه / 64- 63) کلون سازی با مفهوم آفرینش منافاتی ندارد و انسان علت معده و فراهم کننده مقتضیات است و علت تامه در خلقت خداوند است. اما به حکم ثانوی عدم جواز و حرمت این عمل است زیرا این پدیده طبیعت انسان و روابط انسانی را متاثر می کند و در سطح وسیع اگر انجام شود نظام جامعه را مختل می کند و اسلام هرگونه دخالت در طبیعت انسان از هر طریق بجز روش های بهبود مشروع را منع می نماید و تحقیقات پیرامون شبیه سازی تا زمانی که منافع آن بیش از مضرات آن است مشکلی ایجاد نمی کند. اما استفاده از سلولهای بنیادی جنینی در جهت درمان حرام است چون این کار مستلزم جدا کردن قطعه ای سالم از بدن او و پیوند به دیگری است و نسخه بدل نفس محترمه است.پژوهش این مقاله از نوع توصیفی، تحلیلی با بررسی اسناد (آیات روایات و نظرات فقها) کتابخانه ای اینترنتی می باشد.

فن آوری شبیه سازی انسان، چالش هایی را در عرصه های مختلف زندگی دینی، اخلاقی، اجتماعی و حقوقی برانگیخته است. در جریان شبیه سازی که انتقال هسته سلول جسمی به تخمک بدون هسته است، موجودی مطابق با صاحب سلول جسدی به وجود می آید. درباره این تکنولوژی، بیم ها و امیدهایی وجود دارد و علی رغم طرفداران فراوان، گروهی آن را از جنبه های مختلف به چالش کشانده و خواستار ممنوعیت آن شده اند.این مقاله، دلایل و چالش های کلامی شبیه سازی را طرح و بررسی کرده است و در آن به شبهاتی چون نفی خداوند، تحقق خلق به دست انسان، تغییر خلقت، مختل شدن نظام زوجیت و نقض تنوع افراد انسانی پرداخته شده و ثابت گردیده است که هیچ کدام از این چالش ها، نمی تواند دلیلی بر ممنوعیت شبیه سازی باشد. در پایان، کیفیت حشر انسان های شبیه سازی شده به صورت یک سوال مطرح و به آن جواب داده می شود.

شبیه سازی انسان، پدیده ای است نوظهور، که هنوز در آغاز راه شگرف و بی مانند خود است و از همین روست که دغدغه های متفکرین عالم، به ویژه عالمان دین و اخلاق را به خود مشغول کرده است. هرچند عده ای به دلیل هزینه بالای تکنولوژی شبیه سازی، شیوع آن و در نتیجه پرسش های اخلاقی پیرامون آن را اغراق آمیز می دانند؛ ولی پاسخ به این پرسش اساسی ضرورتی گریزناپذیر است: آیا شبیه سازی انسان از نظر اخلاقی مجاز است یا خیر؟پس از بررسی و آزمون فرضیات در این تحقیق، به عنوان نتیجه می توان گفت که، به نظر می رسد مفسده واقعی برای پدیده شبیه سازی متصور نباشد؛ به همین جهت شاید بتوان گفت اکنون که تحقیقات در زمینه شبیه سازی انسان آغاز شده، امکان به عقب برگرداندن، ممنوع کردن و یا نادیده گرفتن آن وجود ندارد و در عوض، باید تحقیقات در زمینه شبیه سازی را جهت دار نمود و قوانین حقوقی را در این ارتباط وضع کرد؛ همچنین ضروری است تا بایدها و نبایدهای اخلاقی در این ارتباط، بر مبنای موازین عرف و شرع، به دقت تبیین گردد.

امکان شبیه سازی انسانی پس از ساخت گوسفند مشهور جهانی، دالی، به علت مسایل اخلاقی آن دغدغه های فراوانی را در سرتاسر دنیا ایجاد نموده است. صدمات فیزیکی حاصل از دستکاری های تخمدان، هسته و رویان و هم چنین امکان آسیب های روحی-روانی، از جمله نگرانی های موجود در این رابطه است.یکی از مهم ترین آسیب های روحی-روانی، که بسیار نیز مطرح می شود، امکان زوال مفهوم «فردیت» یا «یگانگی» است. گرچه بطلان فرضیه «جبرگرایی ژنتیک» ثابت شده است، لیکن در رابطه با شبیه سازی و مساله هویت ابهاماتی وجود دارد که در این نوشتار ضمن ارایه دلایلی امکان ورود آسیب های روحی-روانی در رابطه با هویت و فردیت به خصوص در مساله هویت روانی را وارد می دانیم.با ورود این فناوری بایستی بار دیگر خودمان و هویت مان را تعریف نماییم؛ چرا که افراد شبیه سازی شده از نظر ژنتیکی دوقلوی همسان فرد دیگری هستند که قبلا زندگی نموده است و این مساله ممکن است انتظارات فرد شبیه از زندگی خود را تحت شعاع زندگی فرد اصلی (دوقلوی پیشین) قرار دهد. به علاوه این که بی نظیر بودن ساختار ژنتیکی افراد نه تنها برای خودشان بلکه برای والدین و دیگران نیز حائز اهمیت است با به کارگیری این فناوری رعایت نمی شود. در نتیجه، نبایستی فناوری شبیه سازی را برای ساخت آدمی به کار بندیم.